Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Προσευχή και ύμνος στον Κύριο

Προσευχή και ύμνος στον Κύριο.
Εσύ που κυβερνάς τους αστέρες και τα σύμπαντα έγινες κάποτε άνθρωπος, Κύριε. Καταδέχθηκες να έρθεις για τον καθένα και για μένα και για όλους. Δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι μαζί Σου, εγώ από τότε που το κατάλαβα πόσο κοντά με πήρες και μαζί Σου μ’ έχεις, δεν μπορώ να μην το πω, δεν μπορώ να μην το τραγουδήσω!
 Είσαι η Μουσική που λατρεύω. Είσαι το, πλέον, αγαπημένο μου πρόσωπο και τώρα που αναπολώ τη μορφή Σου, που η Ψυχή και η Συνείδησή μου γνωρίζει και αυτή η Σχέση διατρέχει τη ζωή μου, με στηρίζει, τώρα προσπαθώ να Σε φαντασθώ στην πλήρη Σου δόξα!
Αν Σε συναντούσα, όσο ήσουν εδώ στη γη, θα ήταν δυνατόν να μη δω και τότε όλο αυτό που είσαι Εσύ, το ανθρώπινο τότε και το Θείο μέσα στο ιερό σου σώμα που υπέστει ό,τι η καρδιά μου δεν μπορεί να αντέξει;
Θεέ και Κύριε!
Η Δόξα Σου στους αιώνες κι εγώ μια μικρή φωνή που μάχεται να μη χαθεί μέσα στη λήθη.
Αλκμήνη

Τυφλώθηκα απ’ τα δικά Σου μάτια, Κύριε
Εκμηδενίζομαι απ’ τη δική Σου ωραιότητα
Απ’ τις πληγές Σου, πονεί το μέσα μου σώμα
Νύχτα και μέρα, άγρυπνη είμαι
Και γρηγορούσα στο Λόγο Σου
Μαθητεύω στη Σχέση
Φώναξέ με, με τ’ άλλο μου όνομα
Πες μου το ναι στη ζωή
Καθησύχασέ με

(ποιητ. Συλλ. ΑΝΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ, ΑΛΚΜΗΝΗΣ Κ. )